Filcowanie na mokro to jedna z najstarszych znanych ludzkości metod formowania włókien. W przeciwieństwie do tkactwa czy dziewiarstwa, nie wymaga ona użycia narzędzi w postaci ram czy drutów. Proces ten opiera się na naturalnych właściwości keratynowych łusek pokrywających włókna wełny czesankowej. Dzięki połączeniu ciepła, wilgoci, tarcia i ciśnienia, włókna trwale i nieodwracalnie splątują się, tworząc zwarty, wytrzymały i plastyczny materiał – filc. Artykuł ten ma na celu przybliżenie teoretycznych podstaw oraz przedstawienie szczegółowej metodologii tej techniki, zilustrowanej przykładem stworzenia bezszwowych papci filcowych.